Drewno kominkowe – jak je przechowywać

Właściciele kominków, pieców opalanych drewnem lub posiadacze palenisk powinni mieć zgromadzone drewno kominkowe. Z reguły zapasy tworzy się już wczesną wiosną albo latem. Aby zapewnić czyste i wydajne spalanie, drewno powinno mieć wilgotność mniejszą niż 20%.

Czy kilka miesięcy wystarczy, aby osiągnąć taki efekt? Jak przechowywać drewno, jakie rodzaje są odpowiednie do palenia w konkretnym piecu i które akcesoria przydadzą się w sezonie grzewczym? Poniższy artykuł rozwieje wszelkie wątpliwości.

Sposoby na przechowywanie drewna kominkowego

Jeśli chcemy zapewnić optymalne spalanie, drewno kominkowe powinno być suszone, czyli sezonowane, do momentu, gdy jego wilgotność spadnie poniżej 20%. Drewno opałowe o wyższej zawartości wilgoci oczywiście też się spali, ale będzie bardzo trudne do rozpalenia i mniej efektywne. Innymi słowy, jego wartość kaloryczna będzie niższa niż drewna odpowiednio suchego. Dobre będzie takie, które „leżakuje” w dobrych warunkach minimum 1 rok, a idealne 2-3 lata.

Warto wiedzieć: pocięte, rozłupane kawałki schną szybciej aniżeli np. pnie.

DREWUTNIA

Przechowywanie tego surowca możemy robić na kilka sposobów. Najbardziej popularnym jest ułożenie go w drewutni, miejscu przeznaczonym do składowania. Drewutnie występują w wielu rozmiarach i kształtach. Kiedy planujemy jej postawienie, powinniśmy wziąć pod uwagę, ile metrów sześciennych pomieści docelowo i czy ta objętość nas satysfakcjonuje. Tym sposobem unikniemy problemu z nadmiarowym drewnem, które będziemy musieli gdzieś przecież przechować.  

Cechy dobrej drewutni

• Ochrona przed warunkami atmosferycznymi. Zadaszenie lub dach chronią nasze drewno przed deszczem i śniegiem.
• Dobra wentylacja dzięki przewiewnym ściankom. Niektóre drewutnie są częściowo otwarte.
• Podłoże z desek lub palet, drewno nie może leżeć na gołej ziemi.
• Łatwy dostęp. Usytuowanie ma znaczenie, to powinno być miejsce blisko domu, z dobrym dojściem i oświetleniem.
• Pojemność zgodna z potrzebami zapasowymi.
• Walor dekoracyjny, jakby nie było drewutnia zalicza się do małej architektury naszego domostwa. Dobrze, gdy jest spójna z resztą budynków i z krajobrazem otoczenia.

STOS DREWNA NA PALECIE

Inną metodą na składowanie drewna kominkowego jest ułożenie go na paletach i okrycie. W sytuacji, kiedy nie mamy budżetu na postawienie szopy, ułożenie drewna na palecie jest alternatywnym sposobem. Tanim, praktycznym i powszechnym. Można skwitować, że sprawdza się. Jak to zrobić dobrze? Warunkiem nadrzędnym jest zabezpieczenie podłoża. Drewno układamy na paletach lub konstrukcji z desek. Całość przykrywamy grubą folią, plandeką lub robimy zadaszenie np. z pleksi.

Ważna wskazówka: nie okrywamy szczelnie naszego stosu, musi być zapewniona cyrkulacja powietrza.

Plusy takiego systemu

• Niskie koszty wykonania, można zrobić samemu.
• Łatwy dostęp do drewna.
• Elastyczność w kwestii wyboru miejsca składowania.

STOJAKI NA DREWNO KOMINKOWE

Zewnętrzne stojaki na drewno to doskonałe rozwiązanie dla tych, którzy korzystają z kominka lub pieca na drewno okazjonalnie. Kiedy nie jest to ich główne źródło ogrzewania. Także dla osób, które chcą przechowywać drewno na zewnątrz w sposób estetyczny. Tak składowane drewno pozostaje suche, gotowe do użycia i stanowi ozdobę przestrzeni wokół domu.

Stojaki zewnętrzne mogą występować w różnych formach i wielkościach. Industrialne, metalowe konstrukcje albo zrobione z drewna i przytwierdzone do ściany domu z zadaszeniem – odległość od ściany to min.5cm. To właśnie dach lub jakaś inna forma zadaszenia jest kluczowa.

Walory tej metody

• Drewno pod ręką, z reguły przy ścianie domu.
• Niski koszt wykonania, można zrobić samodzielnie lub kupić gotowy stojak.
• Niepodważalny walor dekoracyjny.

Jakie drewno kominkowe nadaje się do poszczególnych pieców

Ogrzewanie kominkowe

Drewno z drzew liściastych, czyli brzoza, dąb, buk i jesion, stanowią doskonały wybór do palenia w kominku.

Z wymienionych powyżej drewno z brzozy jest szeroko dostępne w wielu regionach Polski. Zwłaszcza w obszarach, gdzie występuje najliczniej (część Pomorza, Lubelszczyzna, Wielkopolska, Podlasie). Jest średnio twarde, ma jasny kolor i charakterystyczną białą korę. Po spaleniu pozostawia mało popiołu.

Dębina spala się wolno i długo, co oznacza, że ​​generuje dużo ciepła. Tworzy gęsty żar i ma przyjemny dla nosa aromat. Poznamy ją po ciemnobrązowej barwie i gęstej strukturze słojów.

Buczyna zaś to wymarzony surowiec opałowy ze względu na swoją wydajność energetyczną. To twarde i mocne drewno o jasnobrązowym kolorze. Pali się długo, nie zostawiając nadmiernej ilości popiołu.

Jesion to rzadziej wybierany, ale nie mniej efektywny od poprzedników rodzaj drewna kominkowego.

Palenie w piecu na drewno

W tego typu piecach zaleca się palenie drewna z drzew iglastych: sosna, świerk czy jodła. Popularność i dostępność danego rodzaju zależą od miejsca występowania. Trzeba powiedzieć, że często jest ono tańsze niż drewno liściaste. Jednak spala się nieco szybciej i może pozostawiać więcej popiołu.

Poza tym, ma tendencję do iskrzenia i wydzielania większej ilości sadzy podczas spalania. A to prowadzi do gromadzenia się jej w kominie. Co z kolei wymaga regularnego czyszczenia. Sosna czy świerk mają niższą wartość opałową w porównaniu do dębiny czy buczyny. Można rzec, że na jednostkową masę drewna iglastego musimy oczekiwać mniejszej ilości ciepła, albo krótszego grzania😉

Drewno kominkowe do paleniska/ogniska

W domkach rekreacyjnych lub też takich całorocznych atrakcją jest rozpalenie ogniska i pieczenie kiełbasek. Można to robić w tradycyjny sposób, właśnie na ognisku lub przeznaczonym do tego palenisku. Palenisko jest bezpieczniejszą formą i można je organizować nawet w obszarach leśnych, ale przy dużej dozie ostrożności i w wydzielonym miejscu.

Drewno na ognisko może być dowolne, czyli iglaste lub liściaste. To bardziej kaloryczne będzie się paliło po prostu dłużej, nie trzeba będzie dokładać co chwilę do ognia. Jeśli mamy wybór to wybierajmy brzozę lub buk.

Jak układać drewno dobrze😊

Starannie i poprawnie ułożone drewno nie tylko dobrze wygląda i oszczędza miejsce, ale przede wszystkim pozwala na równomierny przepływ powietrza wokół niego. Dobrze ułożone drewno kominkowe schnie szybciej niż losowo porzucone drewka na podłodze szopy, czy gdziekolwiek indziej. Idealne warunki są wtedy, gdy powietrze krąży pod, nad i pomiędzy drewkami. Czyli wspomniana już wcześniej cyrkulacja.

Układanie stosikowe, czyli zabawa w tetrisa. Inwencja twórcza dowolna, byle układ dobrze się prezentował i trzymał. Zachowanie poziomu i pionu oraz unikanie przechyłów to podstawowa zasada. Wszelkie odstępstwa mogą skutkować niechybnym rozsypaniem się drewna.

Układanie drewna w kratkę, inaczej mówiąc krzyżowo to kombinacja stabilna i zapewniająca właściwą wentylację.

Pojemnik na drewno do kominka

Niewątpliwie przydatny w sezonie kominkowym okaże się kosz na drewno do kominka lub pojemnik. W nim właśnie przenosimy drewka do domu. Wiklinowy, sporej wielkości kosz nie tylko pozwoli przetransportować polana, ale i stojąc nieopodal kominka będzie się ładnie prezentować. Chyba, że mamy stojak na drewno kominkowe, gdzie piętrzą się zapasowe drewka.

Czas zimowy to często długie, chłodne wieczory, które możemy umilić ciepłem domowego ogniska. A żeby tak się stało trzeba być przygotowanym i mieć zrobiony zapas drewna.